Sneeuwangst

Voor de v-top 30 vroeg JW mij opeens om een column te verzinnen. Ik had ongeveer 5 minuten de tijd. Ondertussen had hij hetzelfde gevraagd aan zijn broer, wat er uiteindelijk op neer kwam dat ik mijn hersenen 5 minuten voor niets had gepijnigd. Of toch niet?! Nee, want ik zet em nu gewoon lekker hier.

Sneeuwangst

Zo eens in de zoveel tijd is Nederland weer in de ban van een woord. Zo is de laatste jaren met name het woord Wilders vaak gevallen.

Door deze overkill van de in dit geval gebruikte voornaam zijn ze het zelfs al gaan benoemen met “het W-woord”.

De angst voor het woord zit diep geworteld in de tenen van VARA presentatoren en consorte. De klanken van de klinkers en medeklinkers brengen bij hen een directe kokhalsreflex naar boven. Nu moet ik zeggen dat in mijn geval dat niet veel anders is. De laatste week is er echter nog zo’n woord dat de kop op steekt en heel journalistiek en overig Nederland op misselijkmakende gedachten brengt.

Sneeuw. Het witte spul dat al miljoenen jaren uit de hemel komt dwarrelen lijkt in deze post-modernistische samenleving opeens een regerechte ramp dat niet uit de hemelen maar uit de krochten van de hel te zijn gekomen. Het feeërieke beeld is een wolf in schaapskleding voor de Nederlandse economie en wakkert de winter depressies en zwartgalligheid lekker aan.

Zweetdruppels vormen zich al op menig hoofd als ze Krol het weer over “Een Heerlijke witte winter” zien hebben. Er heerst een ware sneeuwangst.

Gelukkig is deze angst er een van tijdelijke aard, zodra die verdomde witte massa weer verdwenen is maalt niemand er meer om, noch om dat klote zout.Dan komt er weer een andere angst op ons af: huidkanker.

Jaspel ontdekt China!

Komende week veltlekt sidekick en ploducel Jaspel voor een avontuul naal het oosten. Hij gaat vool 2 maanden naal China en doet daal elke week velslag van op de lhadio! Luistelen dus!

JW gaat vreemd?!

Nou ja vreemd, vreemd. Vanavond presenteerd JW ook de V Top 30 (eenmalig) van 18.00 tot 21.00 omdat Marcel niet kan. 3 uur Jan Willem met hits en knijters, zal dat wel goed gaan?!

Luister natuurlijk op www.v-radio.nl; zondag is hij weer gewoon van de partij bij Studio Schram.

Een ode aan..

We gooien weer eens een nieuw dingetje op de website, namelijk (hopelijk) elke donderdag, de “ode aan”.. hierin prijzen wij iemand en ja.. wie weet ben jij het wel binnenkort!

Een ode aan… Maaike Snoeijer!

Het moment is aldaar, dat JW het knopje indrukt voor het nieuws. Met een trillende vinger bewerkt hij de knop, want hij weet een ding: in opvolging van zijn groffe tong volgt een poezelig geluid dat maar door enkele in de wereld wordt voortgebracht. Een geluid dat de hemelen doet huilen en de aarde doet trillen, maar welke wel vaak trieste berichten brengt. Het is Maaike Snoeijer! Deze vrouw verdiend een ode, omdat ze maar elke keer weer klaar staat om ons met haar zoetzalvige stem het nieuws te brengen. Een vrouw met groene vingers en een warme stem, dank je ANP, voor Maaike Snoeijer.

Het einde van de miniatuur Ier

Het was in 2001 toen de propaganda machine uit Hollywood ons en masse naar de bioscopen liet gaan. Een spectakel, een visuele belevenis en ach ja, koddige miniatuur Ieren! De jolige mannetjes dansten in hun groene holen, maakten Ierse muziek en gooiden pullen bier naar elkaar. Lord of the Rings en deze hobbits hadden ons in hun greep. Nu blijkt echter dat ons beeld niet gelijk loopt met de werkelijkheid. “Werkelijkheid?” zal je denken”ehh jongen, die hobbit was gewoon Elijah Wood, een of andere semi-nichterige acteur”. Dat kan wel zo zijn, maar onlangs zijn er botten gevonden van een nieuwe mensen soort. Deze nieuwe mensensoort is heel klein en heeft ook nog eens grote voeten. Wat wist onze schrijvende vriend  Tolkien dat wij niet wisten? Wie weet was Tolkien op een boot de weide zeeen gaan bevaren op zoek naar avonturen en geslachtsziekten. In de buurt van Indonesie moest zijn schip een uitweg maken voor de gevaarlijke VOC die er niet twee keer over na denken om een ander schip in te lijven. Het vaartuigvan de schrijver bracht hem op de Flores eilanden.. ja daar, hij zag het, de botten van een Hobbit! Hij schreef het op en nam het mee naar huis in Engeland, waar de hobbits ‘verengelsten’. Daar gaat ons beeld van de jolige mannetjes, want ze bleken nog een passend klein schedeltje (dus hersens) te hebben ook. Zie je het al voor je dat Elijah, met een Lonny doek op z’n hoofd, kwijlend de ring in z’n hand neemt en het op herhaling probeert op te eten? Het verhaal is nodig aan adapatie toe. Apart senes die het op zou gaan leveren: “Frodo, je moet de ring meenemen.. Nee wacht.. ja meenemen, nee niet in je mond! Kan iemand met hem meegaan alsjeblieft?” en zo werd de ‘fellowship’ gevormd.  

In het licht van de ontwikkelingen.. hoe zou het komende “the Hobbit” eruit gaan zien?